Jak Juventus wyrzucił 220 mln w błoto

Buffon, Nedved, Ibrahimovic vs Tiago, Poulsen, Rinaudo, czyli jak Juventus wyrzucił w błoto 220 milionów euro od czasu odejścia Luciano Moggiego.

Były dyrektor generalny stale komentuje stan swojego byłego klubu, szczególnie poczynania jego następców. Transferowy guru nie omieszkał dorzucić kilku gorzkich słów po kompromitujących porażkach Juventusu pod koniec sezonu, które przekreśliły szansę na zakwalifikowanie się do europejskich pucharów.

Moggi podkreśla, że ostatnie kompromitacje Starej Damy mają miejsce mimo ogromych wydatków na wzmocnienia. Z bólem zauważa, że sytuacja Juve była do przewidzenia, zwracając uwagę na kwestię braku klasowych zawdoników. Zapytany wcześniej o opinię na temat przyszłości Luigi Del Neriego, optował za zwolnieniem Giuseppe Marotty: “Jeżeli Del Neri zawiódł, Marotta zawiódł podwójnie. To dyrektorowi powinno się podziękować najpierw“.

Słowa Moggiego, który nadal jest zawieszony w ramach kary za Calciopoli, mimo że smutne, wydają się mieć swoje uzasadnienie. Ten sezon jest już czwartym od czasu powrotu do Serie A i trzecim, w którym Bianconeri wydali ponad 50 milionów euro na transfery. W tym czasie tylko w jednym sezonie zanotowali sukces, w postaci drugiego miejsca w lidze, o dziwo był to właśnie sezon 2009, w którym wydali najmniej.

* kupiono połowę praw do karty zawodnika

^ koszt rocznego wypożyczenia

Porównując pięć lat po Caliopoli z poprzednią połową dekady, można zauważyć, że Juve inwestuje coraz więcej bez większych rezultatów. Po wydaniu prawie 180 milionów euro w 2001 roku klub zaczął prezentować bardziej konserwatywne podejście w kwestii transferów, osiągając szereg sukcesów. W tym bardzo kosztownym okienku transferowym sprzedano Zinedine Zidanea za około 70mln co zrekompensowało w dużej mierze wydatki, a samo mercato nastawione było na zakup graczy mających być filarami drużyny na lata i zapewnić jej sukcesy. Gianluigi Buffon jest nadal z klubem, Pavel Nedeved odszedł w 2009 roku, obecnie pełni funkcję dyrektora w strukturze Juventusu. Łącznie zapłacono za nich 96 mln euro.

Porównując dwa okresy z powyższej tabelki, otrzymujemy różnicę 116,9 mln euro, dodając do tego fakt, że 96 mln euro zostało wydanych na dwie legendy klubu, które pozostały kluczową częścią “fabryki w Vinovo”, nasuwają się pytania o roztrwonione przez ostatnie lata pieniądze.

Pod rządami Alessio Secco, a potem Giuseppe Marotty Juventus doświadczył niezliczonych, żenujących porażek transferowych. Tiago Mendes, Sergio Almiron, Jorge Andrade, Amauri, Christian Poulsen, Diego, Jorge Martinez i Momo Sissoko kosztowali klub ponad 113 mln euro, tylko ułamek tej sumy otrzymano, bądź będzie można otrzymać z ich sprzedaży. Sam Diego stracił w przeciągu jednego sezonu w Turynie 9 mln na swojej wartości.

Ostatnie dziwactwo jakiego doświadcza Stara Dama to wydawanie pieniędzy na wypożyczenia. Dzięki nim sprowadzono tymczasowo takich piłkarzy jak: Simone Pepe, Leandro Rinaudo, Armand Traore, Alessandro Matri czy Fabio Quagliarella. Łączna suma wykupu ich wszystkich to około 40 mln euro. Jednak oczekiwania wobec tych graczy były znacznie większe, nie byli w stanie wyciągnąć Juventusu z obecnej sytuacji.

Oczywiście można mieć żal i pytania do Moggiego o okoliczności towarzyszące calciopoli, ale warto go posłuchać kiedy wypowiada się o polityce transferowej Juve. Ostatnie cztery lata są najlepszym dowodem tego, że obecnego problemu nie da się rozwiązać dorzucając kolejne miliony euro. Sytuacja Starej Damy wymaga podejścia z dużą ostrożnością i troską, niestety nikt się z Nią tak nie obchodził się odkąd Moggi odszedł.

Autor: Kris Voakes
Opracował: -Lucas-
Wyszukał i przetłumaczył: psychol_sympatyk

Źródło: www.goal.com